Uzaklardan

    Uzaklardan sevmekten bahsediyorum. Hani enine ve boyuna olandan. Her tarafından, her bir zerrenden uzak sevgiliyi sevmekten bahsediyorum ben.

    Öyle bir sevidir ki bu; görmeye göz, duymaya kulak yetmez. Öyle beş duyuyla algılanmaz, dahi gerekmez. Uzaklardan, çok uzaklardan iki gönlün bağdaşmasıdır mevzubahis. Bu bağdaşıklık bazen küçük bir sözden doğar, bazense bir çift gözden diğerine akar. Akar akar da durmaz, bu nehrin yolu asla bozulmaz.

    Bir çıkar, bir menfaat uğruna değildir bu sevi. İki yüreğin elle tutulamayan, dahi okunamayan bir paktıdır bu. Neticesinden bir şey beklenmeyen yalnız, karşılığında bir ömür isteyen; kokusunu dahi alamadığın bir sevgili uğruna, tüm çiçeklerden vazgeçiren; yüzünü bile göremediğin bir sevda uğruna, gün ışığından caymanı sağlayan bencil bir duygudur bu.

    Zordur uzaktan sevmek, öyle herkes beceremez. Sözler verilse dahi o yeminler her daim bir anlam içermez. Zordur öyle uzaktan seviyi hissetmek. Ne kadar bağlıysan sevdana, o kadar hissedersin sevdanı. Yani vermeden alamazsın derler ya; işte bu sevide, vermeden veremezsin asıl. Yani hani bir elmayı seviyorsun diye, elmanın da seni sevmesi şart değildir ya; işte bunu bilmeden tutulmalısın elmaya.

    Başka türlü katlanamazsın zira. Sevgilinin sonsuz uzaklığı yalnız ibadet gibi sevmekle aşılır. Bu bazen mazide kalmış sevdalardandır, bazen birkaç mahalle uzakta. Bazen farklı ülkelerdedir, bazen apayrı kıtalarda. Hatta yanıbaşındadır belki; yalnız bir metre yerin altında, ismi mezartaşında.

    Zordur bu denli canayakın sevmek. Kendi canından yakın sayıp, öyle günlerini geçirmek. Zordur uzaktan sevmek, anlatıldığından daha zordur. Lakin bundan da zoru, uzaktan dahi sevilebilecek yari bulmaktır.

    Bu arayış öyle laf arasında anlatılmaz. Zaten bulan için, bulduğunu anlatmaya gerek kalmaz. Aynı efsunlanmış gibi çekilir yüreği yüreğine de; artık ona uzaktan sevmek de koymaz.

    Sevdaya sitemdir bazen uzaktan sevmek. Öyle yakınları varken, böyle bir bahse ne gerek? Yine lakin sevdanın her türlüsü bir büyüdür; bazı ağlatır, bazı güldürür ama her daim büyütür. 

    Kalp, sevgiliden ibaret olunca ne uzaklık tanır ne yakınlık. Bakın, ne güzel anlatmış Süreya, aslında tüm bu bahis yalnız beş mısralık;

    Ne çıkar yanımda olmasan!
    Kalbim senden ibaret değil mi?
    Uzaktan sevmek zor demişsin
    Etme sevdam,
    Görmeden sevmek, ibadet değil mi?