Olmayan Kadın’a Mektuplar -1

ve sen,

öncesinde bir şey gerekir mi?
hayır.
yine sen,
olmayan kadın

niye yoksun?

Bak, kuşlar ötüyor etrafta

En sevdiğin renk kediler

 mırıldanıyor kulaklarımda

Tam da yaşamak isteyeceğim bir günde

Neden yoksun?

Ama her şey de bir anda olmuyor

böyle güzel hayaller

her zaman tekabül etmiyor düşüncelere

tutamıyor yerini

Aylar ayları, yıllar yılları kovaladı

Sen gelmediğinden beri

Sabahlara kadar yırttım kendimi

Atmosferde uçuşan

Yalnız yıldız parçaları birleştirdi beni

Ne hoş ki onlar da yalnız ve anlıyor halimden

Öyle ki unutturuyor beni

Dünden, bilhassa bugünden..

Zaten hatırlanınca da pek bir şey değişmiyor sanki

Sanki birkaç gemi geçmiş limanlardan,

Sanki birkaç dalga yadırgamış yine yerini.

Yelken açmak gerek seninle olmayan kadın

Olmayan diyarlara bir hediye olurdu

O nahif adın..

Gerçi saçlarından başka koklanacak,

Yüzünden başka seyredilecek,

Gözlerinden başka da süzülecek 

Yeni

 hiçbir şey

  yok sanki…

Ne kadar uzaklara gitsek bile

Ne kadar gidersek gidelim

Az gelecek nasılsa bize

Ve sen

 ve sen

  ve sen

   bana hiçbir zaman

   çok

   gelmeyeceksin...

-Cevat Kolat

yazar notu:

Milena’ya mektuplar misali

Eğer o görürse muhakkak öldürür beni

Kafka'nın geçtiği patikaları

Ben de ucundan izledim gibi